trance 1
noundomain: systemregister: środ.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
gatunek elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej), rozwinięty w latach 90. XX wieku w Niemczech, zaliczany niekiedy do podgatunków muzyki dance; charakteryzuje się tempem pomiędzy 120 a 150 BPM, bazuje na rozwiniętej, czasem podniosłej, o charakterze hymnu melodii, rytmicznej linii basowej, zwykle wspieranej wyższą, rozwiniętą, dynamiczną linią pomocniczą.
Examples
- 1.Muzyka z gatunku trance jest wykorzystywana do ćwiczeń fizycznych.
- 2.Jeśli lubisz techno, polecam posłuchać trance.
Synonyms
- trans 3
gatunek elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej), rozwinięty w latach 90. XX wieku w Niemczech.


