strukczaszy 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: daw.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

w dawnej Polsce dworzanin, usługujący panującym przy stole podczas uczty, w późniejszym okresie: tytularny urzędnik dworski, urząd ziemski.

Przykłady

1.Otóż pan strukczaszy, prócz sumy zastawnej na radziwiłłowskim Kołdyczowie, nic nie posiadał; zastawa była jak może być najtańszą, i kto inny mógłby z niej na szerokie wyleźć dziedzictwo; ale pana Tryzny pieniądz się nie trzymał: Maciek zrobił, Maciek zjadł, a często więcej zjadł jak zrobił.
2.Upłynęło lat kilka, przeszły wojen burze, Ja na dworze trockiego wojewody służę, Parzę zęby, jak mówią, na dworackiej kaszy; Kiedy umarł mój ojciec, słonimski strukczaszy.
3.— Proszę być spokojnym, kochany rotmistrzu; niech pan starosta ufa mi, pan strukczaszy zawierzy!

stolnik 1
w Polsce do XIII w. urzędnik sprawujący pieczę nad stołem panującego, do którego obowiązków należało nakrycie stołu do uczty, a w czasie jej trwania kierowanie podawaniem potraw; z czasem stanowisko przekształcone w wysoki urząd tytularny.
trukczaszy 1
w dawnej Polsce dworzanin, usługujący panującym przy stole podczas uczty, w późniejszym okresie: tytularny urzędnik dworski, urząd ziemski.