zaburzenie charakteryzujące się obniżonym nastrojem, niemożnością odczuwania przyjemności, uczuciem zmęczenia, bezsilności; stanowi samodzielne zaburzenie lub część choroby psychicznej.

zaburzenie z grupy zaburzeń psychicznych o bardzo rozmaitej symptomatyce, definiowanej jako zespoły dysfunkcji narządów, psychogennych zaburzeń emocjonalnych, zakłóceń procesów psychicznych i patologicznych form zachowania występujących w tym samym czasie i powiązanych ze sobą wzajemnie.

choroba psychiczna związana z zaburzeniami poznawczymi, zaburzeniami emocjonalnymi oraz zaburzeniami nastroju.

zaburzenie odżywiania charakteryzujące się napadami objadania się, po których występują zachowania kompensacyjne (na przykład wywoływanie wymiotów, lewatyw, nadmierne ćwiczenia fizyczne).

choroba, każde odstępstwo od pełni zdrowia organizmu.