język indoeuropejski z grupy języków romańskich.

język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich, trzeci najpowszechniej używany język na Ziemi (używany zarówno w Ameryce Południowej, Ameryce Północnej, Europie, jak i w zachodniej Afryce).

jeden z języków romańskich, urzędowy we Włoszech, San Marino, Watykanie, Szwajcarii oraz na Istrii.

język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, używany w Portugalii oraz w byłych koloniach portugalskich: w Brazylii, Mozambiku, Angoli, Gwinei Bissau, Gwinei Równikowej, na Wyspie Świętego Tomasza i Książęcej, w Republice Zielonego Przylądka oraz w Timorze Wschodnim; wszędzie tam jest językiem urzędowym.

język romański z grupy zachodniej, mający status języka urzędowego w Andorze i hiszpańskich wspólnotach autonomicznych: w Katalonii, na Balearach i w Walencji.

język z podrodziny języków italskich.