dwuwiekowy 2

adjectivedomain: adj qualityregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

taki, który trwa dwa wieki.

Examples

1.W toku swych zdobywczych działań Krzyżacy natrafili na zdecydowany opór ze strony Litwy i mimo swych dwuwiekowych wysiłków nie zdołali go przełamać, a nawet sami przypłacili swą agresję utratą potęgi.
2.Początki nauki w Polsce sięgają XIII w., a poprzedził je dwuwiekowy proces absorpcji dorobku chrześcijańskiej Europy, zapoczątkowany chrystianizacją Polski (966 r.) oraz budową struktur organizacyjnych Kościoła i państwa.