swarliwie 1
adverbdomain: all adverbsregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
w sposób świadczący o tym, że ktoś jest skłonny do swar, nie unika konfliktu; groźnie, twardo.
Examples
- 1.Widziałam, że mały Kubuś Fritz, którego pani Paul adoptowała i bardzo pieściła, był wręcz niepocieszony, widziałam, że Marta Paul była zmartwiona i zawstydzona, myśląc o swej dawnej kłótni z panią Paul — i widziałam, że twarz pani Paul, która za życia wyglądała tak swarliwie i gorzko, była teraz pełna błogości i majestatu, nieomal piękna... jakgdyby śmierć dała jej nareszcie zadowolenie.
- 2.Ponownie wprowadził rytuał do synagogi, ale też bardziej swarliwie sprzeciwiał się on małżeństwom mieszanym.
- 3.Już i kościół i kaplica stały pustką, izby pełne były naradzających swarliwie.
- 4.Dobiegają z wioski głośne rozhowory oraczy, gotowych już wyruszyć w pole; kłócą się z siewcą baby, wydając mu len i rajcując po swojemu swarliwie i bezładnie.
