odbierany przez ucho ludzkie zespół cech dźwiękowych i akustycznych powstających w trakcie gry na instrumencie lub podczas śpiewu.

tak, że struktura jakiegoś układu lub procesu pozbawiona jest regularnej powtarzalności w zakresie określonego aspektu swojej organizacji (np. rozkładu akcentów, rozkładu elementów w przestrzeni, powtarzalności jakichś zdarzeń w czasie itp.), rozpoznawana jest jako nieregularna pod jakimś względem.