spontanicznie 1
adverbdomain: all adverbsregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
nagle, w sposób niezorganizowany, niewymuszony, zaskakująco, bez uprzedzenia, często: w sposób nieskorygowany przez refleksję; tak, że coś świadczy o tym, że ktoś jest spontaniczny - elastyczny, skłonny do modyfikowania planów pod wpływem chwili, skłonny do ulegania zachciankom, odruchom.
Examples
- 1.We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej.
- 2.Decyzję o kierunku kolejnej podróży lubię podejmować spontanicznie.
- 3.Na drugim miejscu (43%) podawane były motywy humanitarne wynikające z niezgody na nieludzkie traktowanie Żydów, podejmowane najczęściej spontanicznie ze względu na moralność.
- 4.Pierwszy koncert K44 odbył się dość spontanicznie.


