banderowiec 2
noundomain: personregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
każdy usposobniony nacjonalistycznie Ukrainiec, który brał udział w ludobójstwie Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz w pogromach antyżydowskich podczas II wojny światowej; potoczne określenie używane przez Polaków i Żydów.
Examples
- 1.Prawie całą jego rodzinę zabili banderowcy, na Ziemie Odzyskane przyjechał z kuzynem i jego żoną.
- 2.Wieś została spalona przez banderowców, nielicznym mieszkańcom udało się uciec.


