istota rzeczy, byt.

w filozofii – byt jedynie istniejący lub jeden z istniejących.

u Hegla: pierwsza faza rozwoju bytu.

coś, co jest (bardziej) konkretną formą czegoś innego, zazwyczaj abstrakcyjnego.

byt będący pełnią istnienia; radykalnie inny i transcendentny, niemożliwy do opisania, będący osobliwością pod każdym względem - w którym załamują się wszelkie wyobrażenia, myśli, opisy, słowa i odczucia.

taki, który nie wiąże się z materią w rozumieniu filozoficznym.

związany z substancją, właściwy substancji - elementowi, bez którego nie może istnieć materia.

w filozofii Arystotelesa: możność, składnik każdego bytu, element bierny, aktualizowany (konkretyzowany) przez drugi składnik bytu - akt.

w filozofii Arystotelesa: możność, składnik każdego bytu, element bierny, aktualizowany (konkretyzowany) przez drugi składnik bytu - akt.

taki, który ujmuje dane zjawisko w kategoriach substancji (bytu substancjalnego); taki, któremu w rzeczywistości odpowiada coś istniejącego realnie.