konik 7

noundomain: artefactregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

ruchomy, obrotowy element urządzenia (np. tokarki), który służy do przytrzymywania czegoś, najczęściej obrabianego materiału.

Examples

1.W takich sytuacjach, a także wówczas, gdy obróbce podlega powierzchnia czołowa klocka i z tego powodu niemożliwe staje się korzystanie z kła osadzonego w koniku, na końcu wrzeciona powinien znajdować się tokarski uchwyt szczękowy (samocentrujący lub ze szczękami regulowanymi indywidualnie).
2.Rzadko jest potrzeba wymieniać konik sprzęgła.
3.W zestawie ze stołem obrotowym był też konik.
4.To jest konik, wspornik obrotnicy.
5.W internecie mają tanio koniki do tokarek.
6.Przy takim zamocowaniu ruch obrotowy wrzeciona może być przenoszony na obrabiany klocek za pomocą prostego zabieraka, którego ostre ząbki, rozmieszczone symetrycznie po obu stronach kła, wystarczająco silnie wbijają się w drewno pod naciskiem śruby przesuwającej tuleję konika.

koń 6
ruchomy, obrotowy element urządzenia (np. tokarki), który służy do przytrzymywania czegoś, najczęściej obrabianego materiału.