ciało cechujące się paramagnetyzmem; umieszczone w zewnętrznym polu magnetycznym wykazuje się namagnesowaniem z kierunkiem zgodnym z kierunkiem pola zewnętrznego, co powoduje, że jest ono przyciągane przez magnes.

cecha substancji, niebędąca właściwością chemiczną, najczęściej mierzalna.

taki, w którym zachodzi zjawisko diamagnetyzmu.