orędować 2
verbdomain: v societyregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
opowiadać się za czymś, głosić jakiś pogląd, popierać coś; być orędownikiem czegoś.
Examples
- 1.Wyrodek co zamierzył Polskę spodloną i uciemiężoną rzucić pod nogi tyrana, pierwszy raz w życiu był szczerym, gdy w obec zgromadzonej Rady Stanu wyznał, że prawdziwy reprezentant carskiego dworu, który wysyłał szpiegów między włościan, łudząc ich darowizną cudzej własności, przed swoim carem orędował za utrzymaniem pańszczyzny, że wrogi nasze systematycznie szerzyli rozdraźnienie, postawieniem kwestji włościańskiej bez stanowczego załatwienia, jak ją do dziś dnia pozostawili.
- 2.W r. 1852 w styczniu orędował połączenie się legitymistów z orleanistami.


