włóczyć 1

verbdomain: v societyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

ciągać, zmuszać kogoś do udawania się gdzieś.

  • 1.Z panem Korczyńskim też z racji tego lasu ciągłe wojny idą i żeby on dobry był, toby już dawno zamianę jaką z nami uczynił, czy tam pewne rozgraniczenie jakie, byle po sądach siebie i ludzi nie włóczyć.
  • 2.Wiecie, że to las mu sprzedawać wzbronili, a kupce go teraz po sądach włóczą.
  • 3.Och, w okropnej jestem poniewierce; po torturach mię duchowych włóczą, więżą mnie konwenansowe szpangi: oto droga utarta do rangi, a ja gardzę, ja gardzę, ja plwam na to wszystko, ze serca szczerego - i nie zdołam rozerwać obroży, a wstrętów coraz się mnoży i cokolwiek słyszę, to mnie draźni.
  • włóczyć, ciągać, zmuszać kogoś do udawania się gdzieś.

FENG