wyprażyć 4

verbdomain: v physical contactregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

ogrzać substancje stałe w wysokiej temperaturze, niższej od ich temperatury topnienia, w celu spowodowania przemian fizycznych lub chemicznych.

Examples

1.Trzeba wyprażyć wodorotlenek magnezu, żeby stał się niereaktywny.
2.Sączek z osadem należy bardzo wolno spalić, osad Fe₂O₃ wyprażyć do stałej masy i zważyć.
3.W przypadku pożaru ogień bardzo szybko wypraży gips, dlatego w celu zabezpieczenia budynku stosuje się specjalne płyty oznaczone symbolem GKF.