sporzyć 1

verbdomain: v speakingregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

wszczynać kłótnię, sprzeciwiać się komuś lub czemuś, toczyć spór o kogoś lub o coś.

  • 1. Nowogród Wielki, jak Psków wprzódy, potrzebował upokorzenia, gdyż ufny w siły swoje, nietylko sporzył o granice, ale w którémś piśmie swém ośmielił się Witolda nazwać zdrajcą.
  • 2. Rzadko bywał tak swobodnym, aby z księżną, która zgryźliwie sporzyć z nim nawykła, gniewając się, że jej wolą się nie rządził, i z piękną pierwszej żony siostrzenicą Sonką, którąśmy przy huśtawce widzieli, mógł razem biesiadować.

Project co-funded by European funds

FENG