ściągacz 4
noundomain: artefactregister: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
śruba rzymska, zespół składający się z nakrętki i gwintowanych sworzni, stosowany do napinania cięgien.
Examples
- 1.Uniwersalny ściągacz dociskowy do wręg, łapami chwyta za wręgi, pod piętę śruby dociskającej wkłada się plaster sztywny z miękkimi bokami i całość naprowadza się na otwór w kadłubie statku.
- 2.W śmigłowcu "Żuk", dla potanienia projektu i uproszczenia zastosowano np. śrubowe ściągacze ustalające łopatę wirnika w układzie horyzontalnym.
- 3.Ściągacze służą do naprężania i luzowania olinowania stałego. Składają się z nagwintowanych sworzni, zakończonych uchami, hakami lub widełkami oraz tulei z umieszczonym wewnątrz gwintem, w które wkręca się sworznie. Sworznie mają lewy i prawy gwint, wskutek czego obracanie ich powoduje jednoczesne zbliżanie lub oddalanie się obu zakończeń sworznia.
Synonyms
- śruba rzymska 1
zazwyczaj dwa nagwintowane pręty połączone podłużną nakrętką (pręty są nagwintowane na końcach w kierunkach przeciwnych, co pozwala przy skręcaniu nakrętki na naciągnięcie prętów).


