puszysty ogon.

w łowiectwie: ogon sarny.

w łowiectwie: ogon wilka.

w łowiectwie: ogon zwierzyny płowej i borsuka.

w łowiectwie: ogon zająca lub królika.

małpa z rodziny makakowatych - rodziny ssaków naczelnych z podrzędu wyższych naczelnych (Haplorrhini), nazywanych w ten sposób dla odróżnienia od małp bezogoniastych, do których zaliczane są człekokształtne.

zwierzę dwubocznie symetryczne, wtórouste, które na dowolnym z etapów rozwoju osobniczego ma następujących sześć charakterystycznych cech budowy: strunę grzbietową, cewkę nerwową umiejscowioną po stronie grzbietowej, nad struną grzbietową, gardziel przebitą szczelinami skrzelowymi, układ pokarmowy pomiędzy układem nerwowym a sercem, serce leżące po brzusznej stronie ciała, umięśniony ogon znajdujący się za odbytem i służący do poruszania się.

część ciała stanowiąca do pewnego stopnia odrębną całość.

w łowiectwie: zakończenie ogona żubra.

nasada końskiego ogona.

w łowiectwie i kynologii - dłuższe włosy, występujące u psów na spodniej stronie ogona.

nasada końskiego ogona.

w łowiectwie i kynologii - dłuższe włosy, występujące u psów na spodniej stronie ogona.

ogon - wydłużona część ciała wielu kręgowców, zbudowana na tylnych kręgach kręgosłupa wystających poza korpus.