kolejowy wagon pasażerski z długim i wąskim korytarzem, z którego wchodzi się do przedziałów; produkowany od XIX w.

wagon specjalnej konstrukcji do przewozu węgla (lub - rzadziej - mazutu) i wody dla parowozu.

wagon umożliwiający szybki wyładunek towaru poprzez obrócenie części ruchomej na bok.

pojazd kolejowy przeznaczony do transportu towarów.

środek lokomocji, połączone lokomotywa i wagony.

środek lokomocji, połączone lokomotywa i wagony.

szynowy pojazd pasażerski służący do komunikacji miejskiej lub w obrębie aglomeracji.

urządzenie do poruszania się po lądzie, wyposażone we własny napęd.

elastyczna, zwykle w kształcie harmonii osłona przegubu łączącego segmenty w pojazdach wieloczłonowych (autobusach, tzw. przegubowcach, albo wagonach kolejowych lub tramwajowych); opończa przegubu.

rodzaj belki (nie zawsze z drewna) w przedniej części konstrukcji wagonu lub parowozu.

elastyczna, zwykle w kształcie harmonii osłona przegubu łączącego segmenty w pojazdach wieloczłonowych (autobusach, tzw. przegubowcach, albo wagonach kolejowych lub tramwajowych); opończa przegubu.

rodzaj belki (nie zawsze z drewna) w przedniej części konstrukcji wagonu lub parowozu.