nurt wczesnochrześcijańskiej teologii duchowości, której głównym założeniem jest przekonanie o sile i jakości ludzkiej natury zdolnej do przezwyciężenia grzechu i osiągnięcia świętości bez działania łaski Bożej.

doktryna Kościoła chrześcijańskiego wyodrębniona w czasie schizmy wschodniej, skupiona wokół papiestwa.

doktryna chrześcijańska wyodrębniona w czasie schizmy wschodniej, uznawana przez kościoły mające swoje korzenie na terenach starożytnych patriarchatów: Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy.

system wierzeń i praktyk określający relację między różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską a społeczeństwem, grupą lub jednostką.

wiara w istnienie jednego boga i negowanie istnienia wielu bóstw.

jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wspólnoty religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.

jeden z głównych odłamów chrześcijaństwa, opierający swą doktrynę na Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła Wschodniego.

pogląd, zgodnie z którym Trójca Święta nie istnieje, a Jezus Chrystus był zwykłym człowiekiem; wiara w Boga w jednej osobie.

dzień Sądu Ostatecznego, koniec świata.

jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wspólnoty religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.

jeden z głównych odłamów chrześcijaństwa, opierający swą doktrynę na Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła Wschodniego.

pogląd, zgodnie z którym Trójca Święta nie istnieje, a Jezus Chrystus był zwykłym człowiekiem; wiara w Boga w jednej osobie.

dzień Sądu Ostatecznego, koniec świata.

monoteistyczna religia objawienia, która bazuje na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach.