błogostan 1

rzeczownikdomena: emocjarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

stan, w którym odczuwa się błogość, brak zmartwień, szczęście.

  • 1.Z ramion przyjaciela Wiktor, zagubiony skarb dostał się w drżący uścisk swej dziewczyny i w błogostan cudnego ukojenia.
  • 2.— A teraz, generale, dotrzymaj słowa — rzekł Roland, gdy skończyła się wieczerza i dwaj młodzieńcy, oparłszy łokcie na stole, wyciągnęli się przed ogniem kominkowym i zaczęli odczuwać błogostan, stanowiący zwykły skutek jedzenia, którego przyprawą był apetyt i młodość.
  • 3.Wszystko tam jak gdyby tonęło w cichej drzemce, a dokoła panował uroczysty, świąteczny błogostan.
FENG