bębenkowiec 1
noundomain: artefactregister: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
krótka wielostrzałowa broń palna wyposażona w bębenek na naboje.
Examples
- 1.Tuż obok samobójcy leżał bębenkowiec, który został zabezpieczony przez śledczych jako dowód w sprawie.
- 2.Z bębenkowców strzelali w czasie II wojny światowej funkcjonariusze NKWD.
Synonyms
- rewolwer 1
wielostrzałowa nieautomatyczna krótka broń powtarzalna, w której funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy bęben z kilkoma komorami nabojowymi (zwykle sześcioma).


