bębenkowiec 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

krótka wielostrzałowa broń palna wyposażona w bębenek na naboje.

  • 1.Z bębenkowców strzelali w czasie II wojny światowej funkcjonariusze NKWD.
  • 2.Tuż obok samobójcy leżał bębenkowiec, który został zabezpieczony przez śledczych jako dowód w sprawie.
  • wielostrzałowa nieautomatyczna krótka broń powtarzalna, w której funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy bęben z kilkoma komorami nabojowymi (zwykle sześcioma).

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG