zbiór elementów danego zbioru częściowo uporządkowanego, zawartych między dwoma ustalonymi elementami tego zbioru, nazywanymi początkiem i końcem przedziału.

w matematyce: zbiór otwarty i spójny.

w matematyce: przyporządkowanie wszystkim liczbom naturalnym z przedziału [1,n] lub wszystkim liczbom naturalnym dodatnim elementów z pewnego ustalonego zbioru.

zbiór liczb, liter i niekiedy nawiasów połączonych znakami działań matematycznych.

zbiór punktów (miejsce geometryczne) o tej własności, iż można wokół każdego jej punktu zbudować (niewielką) sferę, która w przecięciu z tym zbiorem daje jedynie obiekty jednowymiarowe (krzywe). Jest to trójwymiarowy odpowiednik pojęcia krzywej.

w matematyce, a w szczególności w teorii mnogości, topologii, teorii miary i teorii prawdopodobieństwa, ciąg, którego elementami są zbiory; dokładniej: podzbiory pewnej przestrzeni.

zbiór zbiorów.

w matematyce, a w szczególności w teorii mnogości, topologii, teorii miary i teorii prawdopodobieństwa, ciąg, którego elementami są zbiory; dokładniej: podzbiory pewnej przestrzeni.

zbiór zbiorów.

taki, który się spełnia, w logice np. spełnialny zbiór to zbiór niesprzeczny.

o zbiorach: taki, który nie ma części wspólnej, którego część wspólna jest zbiorem pustym.

o zbiorze w podprzestrzeni polskiej: taki, który jest ciągłym obrazem zbioru borelowskiego.

w matematyce o zbiorze: taki, w którym między dowolnymi dwoma punktami da się poprowadzić odcinek zawierający się w zbiorze.

wszystkie części czegoś, ogół, komplet, wszystko.

część zbioru lub wielkości algebraicznej, geometrycznej lub fizycznej.

w matematyce: największe z ograniczeń górnych danego zbioru.

w matematyce: największe z ograniczeń dolnych danego zbioru.

część zbioru lub wielkości algebraicznej, geometrycznej lub fizycznej.