Logo Słowosieć

brząkać 1

czasownikdomena: v mówienierejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

brzdąkać, grać na instrumencie najczęściej strunowym, szarpiąc lub uderzając w struny, zazwyczaj od niechcenia.

Przykłady

  • 1.Bandurzyć znaczy dzisiaj gwarzyć o rzeczach małej wagi i niemądrych; dawniej znaczyło brząkać na bandurze to i owo, przyśpiewując sobie, nucąc, komponując.
  • 2.Znał on wprawdzie języki — trzymano mu dla tego bony, — umiał trochę brząkać na fortepianie, ponabywał od korepetytorów, guwernerów, od gości bywających w domu ojca, a wreszcie od znajomych, dużo wiadomości z najrozmaitszych gałęzi wiedzy, — ale wszystko to było u niego pomięszane, jak groch z kapustą.
  • 3.A dziad siwobrody brząkał na lirze i nucił piosnki o sławnym Sahajdacznym, który zamienił żonę na tytoń i lulkę, by mu białogłowa w pochodzie nie zawadzała... i pociągnął hen pod Chocim walczyć za wiarę i ojczyznę.
  • 4.Starzec na lirze brząka i nuci, Chłopcy dmą w dudeczki z piórek. Zawołam starca, niech się zawróci I przyjdzie pod ten pagórek.

Synonimy

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG