brzękać 2

verbdomain: v speakingregister: pot.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

grać na instrumencie, najczęściej strunowym, w sposób niedbały lub nieumiejętny.

Examples

1.Możesz już nie brzękać na tych skrzypcach? Mam jutro sprawdzian i muszę się skupić, żeby się nauczyć.
2.Spędzam tu codziennie wiele godzin, więc szlag mnie trafia, kiedy goście zaczynają brzękać na pianinie stojącym w restauracji.
3.Kolega coś tam sobie brzęka na gitarze, ale trudno o tym powiedzieć, że umie na niej dobrze grać.

brzdąkać 1
brak danych
brzdękać 1
brak danych
brząkać 1
brzdąkać, grać na instrumencie najczęściej strunowym, szarpiąc lub uderzając w struny, zazwyczaj od niechcenia.