duch 3
noundomain: thinkingregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
sfera istnienia istoty rozumnej, przypuszczalna przyczyna ożywienia i porządku wszechświata, źródło samowiedzy; w niektórych koncepcjach: element łączący ciało i duszę, ale także integrujący intelekt, poznanie zmysłowe, życie wewnętrzne ze światem zewnętrznym.
Examples
- 1.W neoplatonizmie sfera ducha była uważana za hipostazę między Absolutem a sferą psychiczną.
- 2.Anaksagoras jako pierwszy odróżnił materię od ducha, którego pojmował jako intelektualną siłę działającą niezależnie od materii.
- 3.Joga to coś dla ciała i dla ducha.
- 4.Według teozofów, duch jest najwyższą i jedyną wiecznie istniejącą formą istnienia i emanacją absolutu. Razem z intelektem i jaźnią tworzy nieśmiertelną duszę człowieka.
- 5.Duch był pojmowany w niemieckiej filozofii (Schelling, Hegel) jako osnowa bytu, podmiot historii i samoświadoma idea.
- 6.We wczesnym chrześcijaństwie często utożsamiano ducha z myślą, a duszę z uczuciem.


