w filozofii: bezkres, bezgraniczna pramateria.

substancja wypełniająca wszechświat – przez filozofów greckich określany jako pierwotna materia, zdaniem XIX-wiecznych filozofów eter stanowił ośrodek, w którym rozchodzą się fale świetlne.

w filozofii – pramateria.

stan materii przed Wielkim Wybuchem.

materia, z której ukonstytuował się kosmos.

sfera istnienia istoty rozumnej, przypuszczalna przyczyna ożywienia i porządku wszechświata, źródło samowiedzy; w niektórych koncepcjach: element łączący ciało i duszę, ale także integrujący intelekt, poznanie zmysłowe, życie wewnętrzne ze światem zewnętrznym.

wszystko to, co istnieje; podstawowy przedmiot badań w ontologii.