język z rodziny keczua, którym posługują się Indianie Keczua; był językiem urzędowym imperium inkaskiego aż do jego upadku, a po konkwiście do jego rozpowszechnienia przyczynili się misjonarze, przyjmując go za oficjalny język ewangelizacji.

wymarły język z rodziny irokeskiej, używany dawniej przez plemiona Huronów głównie na terytorium obecnego stanu Oklahoma w USA i prowincji Quebec w Kanadzie.

odmiana języka, której używają Szoszoni.

język z południowej gałęzi języków atapaskańskich, używany przez ponad 100 tysięcy Nawahów, głównie w amerykańskich stanach Arizona, Nowy Meksyk, Utah i Kolorado.

nieoficjalnie: język Azteków, czyli język nahuatl.

odmiana językowa właściwa dla wyodrębnionej grupy etnicznej, postrzegana jako wyznacznik jej tożsamości.