jeden z elementów postmodernizmu i neoawangardy, nurt w abstrakcji geometrycznej, który pojawił się po II wojnie światowej, nawiązujący do konstruktywizmu, teorii Bauhausu oraz kierunku De Stijl; styl, który stworzył zupełnie nowe wartości, obce ideom konstruktywizmu – poszukiwania związane ze światłem, przypadkiem, innym spojrzeniem na zagadnienie przestrzeni i natury.
kierunek, metoda w nauce, sztuce, mająca cechy charakterystyczne, oparta na tych samych założeniach i poglądach (czasem nazywa się tak też grupę twórców lub naukowców o pokrewnych cechach pracy twórczej).