ukośna belka, najczęściej drewniana w wiązarach dachowych oparta na belce wiązarowej lub oczepie, wzmacniana często jętką lub podpierana płatwią.

oś konstrukcyjna szkieletu statku wodnego stanowiąca podstawę wytrzymałości strukturalnej kadłuba.

profil izolacyjny pod drzwi, okna, fasady, belka u podstawy budowli drewnianej.

urządzenie przeładunkowe (rodzaj dźwigu) na statku, okręcie, platformie wiertniczej.

zespół belek ułożonych w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj równolegle do siebie (np. belkowanie stropu lub mostu).

element konstrukcyjny fundamentu, stropu lub pokrycia dachu składający się z krzyżujących się belek.

wieża oblężnicza związana mocno z belek, ma sterczący z boku taran w kształcie baraniego łba, do niszczenia murów z wielką siłą.

urządzenie przeładunkowe (rodzaj dźwigu) na statku, okręcie, platformie wiertniczej.

zespół belek ułożonych w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj równolegle do siebie (np. belkowanie stropu lub mostu).

element konstrukcyjny fundamentu, stropu lub pokrycia dachu składający się z krzyżujących się belek.

wieża oblężnicza związana mocno z belek, ma sterczący z boku taran w kształcie baraniego łba, do niszczenia murów z wielką siłą.

podłoga wykonan z dylów.

w budownictwie różnego rodzaju materiał do budowy nowych obiektów lub naprawy istniejących.

płot wykonany z dylów.

ścięte i obrobione drzewo.

długi i ciężki kloc, najczęściej drewniany, służący do podtrzymywania, mocowania, belka.