samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm.

broń strzelecka o konstrukcji karabinu, lecz o krótszej lufie i lżejszym łożu.

myśliwska broń palna, strzelająca pociskami typu wojskowego.

karabin, który ma zamek skałkowy; w użyciu szczególnie w epoce napoleońskiej.

broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego.

broń palna kalibru poniżej 20 mm o stosunkowo niewielkim zasięgu.

broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego.

broń palna kalibru poniżej 20 mm o stosunkowo niewielkim zasięgu.

o broni: taki, który posiada zamek dwutaktowy, w którym przeładowanie wykonuje się dwoma ruchami, w przód i w tył.

przedmiot, który służy jako broń.

część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca.

część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca.