część dialektu mazowieckiego języka polskiego; powstała w wyniku wymieszania się różnych gwar polskich, którymi mówili osadnicy kolonizujący południową część Warmii w XIV w.

dialekt oksytańskiego, używany we Francji (Gaskonia) oraz w Hiszpanii (Val d'Aran).

lokalna odmiana niemieckiego, różna od literackiej niemczyzny, uważana za niższy, potoczny wariant tego języka; określenie wywodzi się z niemieckiego, jednak po polsku ma szersze znaczenie niż niemiecka nazwa Plattdeutsch.

gwara mazurska, język używany przez Mazurów na północnym obszarze zasięgu dialektu mazowieckiego języka polskiego.

gwara podhalańska - jedna z gwar dialektu małopolskiego, występująca na terenie Podhala.

regionalna odmiana języka, wyróżniająca się pewnymi cechami fonetycznymi, gramatycznymi i leksykalnymi.

regionalna odmiana języka, wyróżniająca się pewnymi cechami fonetycznymi, gramatycznymi i leksykalnymi.

odmiana językowa właściwa dla wyodrębnionej grupy etnicznej, postrzegana jako wyznacznik jej tożsamości.

w mowie Poleszuków, dialekcie mieszanym polskiego, ukraińskiego i białoruskiego.

w gwarze Warmii.

w gwarze wielkopolskiej.

w gwarze mazurskiej.

w gwarze suwalskiej.