odmiana mowy, która jest podrzędna w stosunku do dialektu.

dialekt reprezentujący grupę magrebską, stanowiący mieszankę języków arabskiego, kabylskiego i francuskiego, używany głównie w mowie przez mieszkańców Algierii.

jeden z dialektów współczesnego języka hiszpańskiego używany przede wszystkim przez mieszkańców Kastylii.

dialekt z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ok. 260 tys. mieszkańców Korsyki (francuskiej wyspy na Morzu Śródziemnym), a także ok. 80 tys. Korsykan mieszkających w Boliwii, Kanadzie, Kubie, Portoryko, Urugwaju, USA, Wenezueli i we Włoszech.

ludowa twórczość artystyczna, obejmująca podania, legendy, baśnie, zdobnictwo, rzemiosło, zwyczaje itp.

ludowa twórczość artystyczna, obejmująca podania, legendy, baśnie, zdobnictwo, rzemiosło, zwyczaje itp.

odmiana językowa właściwa dla wyodrębnionej grupy etnicznej, postrzegana jako wyznacznik jej tożsamości.

mowa ludności (głównie) wiejskiej, o ograniczonym zasięgu terytorialnym (węższm niż dialekt).

mowa ludności (głównie) wiejskiej, o ograniczonym zasięgu terytorialnym (węższm niż dialekt).

w asyryjskim dialekcie języka akadyjskiego.

w kastylijskim dialekcie języka hiszpańskiego.

wyrażony w języku asyryjskim.

w dialekcie mieszkańców Syberii.

w dialekcie staroarabskim (przed rozwinięciem się klasycznego języka arabskiego, czyli mniej więcej do VI wieku n.e.).