proch 1

noundomain: substanceregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

łatwo zapalny materiał wybuchowy służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej.

Examples

1.Świst i stukanie kul przerażało ją; zamęt, bieganie ordynansów, huk muszkieterów i jęki rannych odejmowały jej przytomność, a zapach prochu przytłumiał oddech w piersiach.
2.Pod koniec 1861 roku zakłady produkcyjne w Stanach Zjednoczonych wytwarzały ponad 3 000 funtów prochu dziennie.
3.Niedbalstwo podczas transportowania pocisków z magazynu w Birgu na Malcie doprowadziło do wybuchu 18 000 kg prochu.