okręt stanowiący bazę dla samolotów bojowych.

japoński okręt podwodny z czasów drugiej wojny światowej, zdolny do transportu trzech samolotów i umożliwienia im startu przy pomocy katapulty umieszczonej na pokładzie oraz podjęcia ich z wody po lądowaniu, przy pomocy dźwigu.

ogólne określenie klas okrętów, których podstawową cechą jest przystosowanie do bazowania na nich śmigłowców.

krążownik, który na dziobie miał uzbrojenie artyleryjskie, a na rufie katapulty do wyrzucania wodnosamolotów i pokład lotniczy do ich obsługi oraz hangar; po locie wodnosamolot wodował obok okrętu i był podnoszony za pomocą dźwigu.

zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych.