rodzaj broni palnej; długa broń śrutowa posiadająca 2 komory nabojowe oraz 2 lufy ułożone równolegle obok siebie lub jedna pod drugą (tzw. bok), niegwintowane.

broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego.

broń skonstruowana z zamierzeniem używania jej do polowań na zwierzęta.

broń palna kalibru poniżej 20 mm o stosunkowo niewielkim zasięgu.

broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego.

broń skonstruowana z zamierzeniem używania jej do polowań na zwierzęta.

broń palna kalibru poniżej 20 mm o stosunkowo niewielkim zasięgu.

przedmiot, który służy jako broń.

część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca.

część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca.

strzelba.